Even naar het CWZ 

13-2-2017, 19:00

So hee, dat wordt slecht nieuws zo te zien.

En dat was het ook. Monique scheurde meteen in twee stukken. Ik zat daar maar, roerloos. Te luisteren vanachter een stalen deur die vooral niet open kon. Mijn vragen gooide ik door een luikje dat direct weer dichtklapte.  

'...Het is zijn leven, hij heeft het recht om dit te weten.'

19:25

En daar zit je dan, je zoon van 5 te vertellen dat hij een gezwel in zijn hoofd heeft waar je U tegen zegt. En dat hij daardoor al 2,5 week koppijn heeft en alles uitkotst. Onze zoon Rens van 7 zei niks, maar ging maar even achter zijn moeder staan.

En daarom ga je morgenochtend naar een ander ziekenhuis, zodat ze snel kunnen kijken hoe ze je beter kunnen maken lieve Siem.

...Of ze je beter kunnen maken lieve Siem. Maar dat zei ik niet.

Omdat je op dat moment ook niet zo goed weet wat je daar nog moet, maak je de traditionele keuze. Monique blijft vannacht bij Siem en ik ga met Rens proberen wat te slapen thuis.

De hartmonitor stond op 50 en maakte een teringherrie. Het zou me verbazen als hij de nacht doorkomt, dacht ik toen we de kamer uitliepen.

20:30 

Thuis heb ik Rens maar gezellig in het grote bed genomen om te proberen wat te slapen. We besloten samen de lamp op Siem zijn kamer als een kaarsje te laten branden en lekker Siem zijn favoriete knuffel mee met ons in bed te nemen. 

'Dan heeft Siem in het ziekenhuis straks iets wat lekker naar thuis ruikt Rens! Zal hij fijn vinden he?'  

21:30 

Gebeld. Monique. "Ja, eeeehh... ze willen hem toch nu al onderzoeken in het Radboud, dus we worden om half 11 met de ambulance naar het Radboud gereden. Morgenochtend om half 9 wordt hij dan al geopereerd." Kalm. Zakelijk. Monique heeft lekker veel van dat soort mannelijke eigenschappen. 

Ok, dan zal ik maar naar daar komen he?' 

 'Ja, als je wilt, hoeft niet per se hoor'.

Bam. NU!!! Jacqueline bellen, pap en mam bellen, boterhammen smeren (want het zal wel een lange nacht worden en ik ben niet helder als ik honger heb). Bidon ook maar mee, huissleutels klaarleggen voor Jacq, heeft Poes nog eten? Briefje voor Rens schrijven voor het geval hij wakker wordt! 

'Papa is even naar het ziekenhuis Rens, ik hoop dat je niet boos bent dat ik zonder jou ben gegaan, en ik weet dat je het vervelend vindt en ik zie je morgenochtend weer. Heeeeele dikke kussen van papa. Rens is wat ze zeggen een 'pittig kind, maar wel lief.' 

 Daar is Jacq al. Rijden maar.

22:40

'Eeeeh... Als het goed is wordt mijn zoon hier zo naar binnen gereden met de ambulance.' 

- Even kijken hoor mijnheer... Nee..... er is nog niemand binnen gekomen, wacht u hier maar even in de wachtkamer, dan mag u straks deze deur door als ze daar langs lopen. 'Nee nu nog niet mijnheer, pas als u ze daar langs ziet lopen'. Mijnheer!

Maar.... maar... daar zijn ze al, kijk de garagedeur gaat al open! 'Dat is mijn (!!!) zoon die daar nu naar binnen gereden wordt, laat me naar binnen domme ...!'.

01:00

De onderzoeken zijn klaar en onze kleine stuiterbal zit in rap tempo boterhammen met pindakaas weg te werken. Dat heeft hij lang niet gedaan!

Siem is klaar om naar de kinderafdeling van het Radboud te worden gereden. Na wat sputteren weet de ER kinderneuroloog toch ook dat er een kwaadaardige tumor in zijn hoofd zit, maar dat moet nog verder worden onderzocht, daarom zei hij dat liever niet. Morgen na de operatie hopen ze meer te weten. 

Ondertussen begint Siem zich extreem goed te voelen. Wat is dit? Ik ben blij dat hij zich goed voelt, maar dit is toch wel drukker dan normaal? 'Hee Siem, doe eens niet zo druk joh.' En die grove taal is toch ook wel wat meer dan dat hij normaal doet? 'Siem, laat je piemel in je broek, dat mag je thuis ook niet...'

- Door de Dexamethazon raken ze altijd een beetje ontremd mijnheer. Hij heeft een flinke dosis gehad.'

... En daar begint het dan. De komende dagen stelt de ene na de andere zeer gekwalificeerde kinderarts, kinderneuroloog, kinderneurochirurg, assistent, co-assistent, arts in opleiding, zaalarts, nachtzuster, en boterhammenzuster zich aan ons voor. Ze weten zelf al dat je hun naam vergeten bent voordat ze hem hebben gezegd. Toch fijn dat ze zich voorstellen.