21 november

Ik had vanochtend een momentje met Siem alleen, toen Monique Rens naar school bracht. Hij sliep. Ik zat naast hem en huilde. Siem, word alsjeblieft niet meer wakker. Het begint gewoon te worden dat hij in bed ligt en niks meer anders kan dan rondkijken. Dit duurt veel te lang.   

Rens was vanavond in bed allerlei scenario's aan het bedenken over wat hij een mooi moment vindt voor Siem om dood te gaan. Cineastje. In ieder geval ben ik echt heel erg blij dat we hem er zo in mee hebben kunnen nemen dat hij dit soort dingen gewoon vertelt. Een ervan was een mooie scene voor De Laatste Pakjesavond. Hij gunt Siem zijn Pakjesavond echt. Ik gun het hem ook. Het lijden dat er aan vooraf zou gaan niet.