28 december, gitaar bij Siem zijn bed


Tegen het einde van Siem zijn leven, hij at al weken niet meer en dronk al meer dan een week niet meer, zat ik 's avonds bij Siem, naast zijn ziekenhuisbed een beetje gitaar te spelen. Monique en Rens waren al aan het slapen. Ik zat Fear of the Dark te spelen en een beetje Romance d'amour. Ik was er in verdiept. Toen ik op keek lag Siem naar me te kijken. Dat was in een tijd dat hij zijn ogen al niet meer zo veel open deed. Ik was blij en verbaasd. Ik praatte even tegen hem en ging toen blij naar boven, Monique vertellen dat Siem net wakker werd bij mijn gitaarspel. Toen ik beneden kwam, had hij zijn ogen weer dicht, maar ik zag hem ze net dicht doen toen ik beneden kwam. Hij hield me voor het lapje. Hij was wakker, maar hield stiekum zijn ogen dicht, hopend op meer gitaarspel? Wat mooi. Wat fijn dat ik hem dat gevoel nog kon geven. Hij vond het jammer dat ik liet merken dat ik hem door had. Ik had hem in zijn geniet momentje kunnen houden als ik dat niet deed. Ik hou van je Siem. Voor altijd en altijd.